Dat blijkt uit onderzoek van de Human Capital Group onder 209 zorginstellingen.
Uit de resultaten van het onderzoek blijkt dat 35 procent van de zorginstellingen het functioneren van de medewerkers niet beoordeelt. Van de instellingen die aangeven het functioneren wél te beoordelen doet slechts 23 procent dit met behulp van een objectief beoordelingsinstrument. En ook de koppeling tussen beoordeling en primaire beloning is (nog) niet ingevoerd. Meer dan 95 procent van de zorginstellingen kent medewerkers een jaarlijkse periodiek toe zonder deze te relateren aan de geleverde prestaties.
Daarmee wordt duidelijk dat er de afgelopen vier jaar maar weinig is geïnnoveerd. In 2005 beoordeelde 33 procent van de zorginstellingen het functioneren van medewerkers niet. En van de instellingen die het functioneren wél beoordeelden, maakte 70 procent geen gebruik van een objectief beoordelingssysteem.
Charissa van Gemerden, Managing Consultant van Human Capital Group is dan ook hogelijk verbaasd: ‘Dat is ongelofelijk ja. Zeker omdat vrijwel alle deelnemende zorginstellingen vier jaar geleden van mening waren dat prestatiebeoordeling en gedifferentieerde beloning onvermijdelijk worden. Een verklaring voor het achterblijven van de zorgsector is moeilijk te geven. Men geeft heel instrumentele antwoorden als ´we hebben geen goede systemen´. Koop er dan een, denk ik dan. Misschien maakt onbekend onbemind, ook onder P&O´ers. Ik zie absoluut een kleine ontwikkeling hoor, maar volgens mij hadden er best grotere stappen genomen kunnen worden. De afdeling P&O binnen de zorg mag best wat vooruitstrevender en actiever zijn.’
Noodzakelijk
Volgens Van Gemerden waren de meeste zorginstellingen een paar jaar geleden al van mening dat prestatiebeoordeling en gedifferentieerde beloning binnen de zorgsector onvermijdelijk worden: ‘Daarvoor zijn twee belangrijke ontwikkelingen aan te geven. In de eerste plaats zie je dat de marktwerking een belangrijke invloed heeft. Wanneer financiering op de output gebeurt, is het logisch dat je medewerkers ook op de output beloont. Zorginstellingen moeten transparanter worden en dit maakt het mogelijk om de effectiviteit van arbeid inzichtelijk te maken.’
De tweede ontwikkeling heeft te maken met een afname van de intrinsieke motivatie van mensen: ‘Er is steeds meer sprake van een soort zakelijkheid. Mensen hebben behoefte aan duidelijkheid. Waarvoor neem je me aan en wat krijg ik ervoor terug? In ziekenhuizen blijken medewerkers er bijvoorbeeld behoefte aan te hebben om op individueel niveau te horen te krijgen wat ze hebben bijgedragen en in hun portemonnee te zien hoe dat wordt gewaardeerd. Mensen hebben behoefte aan die geldelijke differentiatie.’
Beoordelen op blauwe ogen
Charissa van Gemerden: ‘Misschien wel de kwalijkste ontwikkeling is dat er meer gedifferentieerd wordt beloond dan dat er wordt beoordeeld. Dat betekent dat een aantal mensen een extra beloning krijgt zonder dat daar een harde beoordeling aan ten grondslag ligt. Dat is jammer, want op deze manier kan het ook schade toebrengen binnen je organisatie. Wanneer beloningen niet inzichtelijk zijn, voedt het eerder de dissatisfier dan de sattisfier van mensen. Mensen weten dan niet meer waar ze aan toe zijn. Het best is om te beoordelen aan de hand van objectieve systemen, op basis van vooraf gemaakte prestatieafspraken dus, want alleen dan kunnen mensen ook proberen hun beoordeling te beïnvloeden.’
P&Oactueel heeft een groep op 
